pag ibig mula sa awa

i met my husband in grade school.

ang una kong memory of him ay sya ung pinakamakulit na bata sa room namin.
grade 1 sya grade 2 ako pero isang classroom
i remember disliking him so much dahil he was a brat being the only child.
he was adopted as a baby kaya he didnt know about that then.
nung highschool kami we started hanging out together dahil ung gf nya classmate ko
at ung bf ko tropa nya.

sa kasamaang palad, naghiwalay kami ng bf ko at sila naman ng gf nya almost at the same time
so we became closer to each other seeking comfort.
sabi nya na inlove na daw sya sa akin dahil matalino daw ako at nakikita nya ang
sarili nya na ako na ang mapapangasawa nya.
pero ako sa malayo pa rin nakatingin, nagkaroon pa ako ng maraming relasyon after nung first bf ko..

puro rebound relationship dahil parang gusto kong ipakita sa ex ko na i can find better men than him.

late ko na narealize na niloloko ko lang sarili ko sa pag aakalang babalikan ako ng ex ko.
i didnt the man who was waiting in the sideline seeking my attention.
so sa madaling salita sinagot ko sya out of awa. ilang beses akong pilit na kumakawala sa relationship namin

pero ayaw nyang pumayag.

dahil ulit sa awa hindi ko magawang iwan sya.
nang umabot sa ika 4 years ng relationship, nagbuntis ako.
my parents took the news well. mejo may konting dismaya pero they were very supportive and accepted me right on.

pero iba ang reaction ng parents in law ko.

they sent me text messages to let me know na wala akong puwang sa buhay nila.
masasakit na salita kesyo ako ang malandi at sinira ko ang buhay ng anak nila na nag aaral ng maayos.

ang pinakamasakit na ginawa nila ay nung pinalayas nila ako sa bahay nila isang araw habang dinadalaw ko ang bf ko.

7 months na akong buntis noon nang ipagtabuyan ako ng tatay ng bf ko.
gabi na noon mga 7 ng gabi at wala akong mapuntahan. 3 oras pa byahe ng bus pauwi sa amin. pero dahil gabi na wala na akong masasakyan pauwi sa amin.

mabuti at may natira akong pera sa bulsa ko. tumuloy ako sa isang lodge.
hindi alam ng asawa ko ang mga pangyayari na yun. nung nalaman nya na wala na ako sa bahay nila, hinanap nya ako sa buong city. mabuti na lang may isa kaming kaibigan na nakakita sa pag pasok ko sa lodging house.

doon nya ako natagpuan sa room na tinuluyan ko punong puno ng dugo at walang malay. sa sama ng loob ko umiyak ako ng umiyak at nag bleeding ako.

kung di sya dumating on time, malamang wala na ang anak namin sa ngayon.
tuluyan nya nang tinalikuran ang mga magulang nya kapalit sa amin ng anak nya.
masakit ung desisyon na yun at ayaw ko sanang mamili sya pero wala na kaming choice.
sa paglipas ng panahon pinalad akong makapunta sa canada at magtrabaho.
naiwan ang bf ko sa pinas pero naisama ko ang anak ko dahil nasa canada din ang buong pamilya ko.

after one year binalikan ko sya para pakasalan.
ngayon mag asawa na kami.

ang nanay nya unti unti natanggap na rin ang aming pagsasama. sayang nga lang at namatay ang father in law ko na hindi man lang kami nagkakaayos.
akala ko tapos na ang unos sa buhay namin.
pinitetion ko ang asawa ko pumnta dito sa canada para mabuo na ang pamilya namin ng tuluyan.

pero nadeny ang visa nya sa canadian embassy sa manila.
isang malaking kalungkutan na naman ang bumalot sa amin dahil kasabay ng denial ng visa nya ay ang desisyon ng emabassy na i ban sya sa pagpasok ng canada.
sa ngayon pinag iisipan ko na umuwi na lang sa pinas para makasama ang asawa ko.
sana tapos na ang unos.

sana maging happy ending na rin kami
sana maawa ang langit at bigyan na kami ng kaligayahan.

- anonymous